artık elektrik lambalarını kapamak gerek!!
13 Haziran 2007 15:57 | rukiyuksel | 0 yorum
| etiket:
akp
,
hürriyet
,
sokak sahnesi1
,
söyleyeceklerim var
bugün içimden bir şarkı söyleyeceğim. yüksek sesle, haykıra haykıra söyleyeceğim ama sadece içimdekiler duyacak söylediğimi.. öyle bir şarkı olacak ki bu; çığlığı içimde, yankısı dışarıda kalacak.......
göz yaşlarına sığınmayı bıraktığımda, akacak gözyaşım da kalmamıştı zaten. yıllarca "güçlendim artık" diye avunmam; güçsüzlüğün seslere vurulmuş halinden başka birşey değildi, aslında. yarış bildiğim ömrümü; bir kaplumbağanın sırtına yüklemiş oldugumu gördüğümde ise, vazgeçişi tattım ilk kez.. vazgeçiş; ağızda kalan "tatsız" bir tattan başka birşey değildi. ve ben yeniden ağzımı tatlandırmayı düşünmedim hiç.. yeniden bir kaplumbağanın kabuğuna yüklemedim ömrümü. çekildim manasız yarıştan, vazgeçtim koşa koşa başladığım yere dönemekten..
vazgeçişimle beraber büyüdüm. yol katettim.. bir arpa boyu kadar uzadım, bir kanat çırpışı kadar yol aldım. boyumu da, aldığım yolu da az bellemedim hiç. hani başladığım yere dönemedim ya, hani bugünü dün, yarını bugün yapmadım ya; varsın bir arpa boyu kadar olsun, varsın bir kanat çırpışı kadar olsun.. ne fark ederdi ki? yarıştan çekilmiştim ben..
şimdi gördüğüm, duyduğum, dokunduğum, soluduğum, tattığım "gerçek" le; siyahla beyazla, savaşla barışla, hüzünle sevinçle, iyiyle kötüyle, varlıkla yoklukla, dünyamdaki "gerçekler" le büyüyorum ben.. varsın bir arpa boyu kadar olsun, varsın bir kanat çırpışı kadar olsun.. büyüyorum ben..
&&&
bazen uyuduğun hayallerden, gerçeklerle uyanmak gerekiyor. bazen ölüme hayır demek yetmiyor, yaşama evet demek gerekiyor. güneşin ışıgını görmek içinse, elektrik lambasının fişini çekmek gerekiyor..
ve artık güneşin ışığını görmek gerek
